شرحی خلاصه از نظام اقتصاد مبتنی بر دانش KBE در سنگاپور

  ترجمه وتدوین   :  فاطمه هاشم-کارشناس ارشد دفتر پژوهش فناوری وآموزش _ وزارت صنایع و معادن

مقدمه:

از آنجائیکه کشور سنگاپور بعنوان دومین کشور دارای نظام دانش محوری  در قاره آسیا  بعد از ژاپن مقام داشته ، و دردنیا مقام نهم کشور دانش بنیان را با اجرای تمامی برنامه های اساسی مبتنی بر توانایی و دانایی پیش رو ی خود دارد، لذا استفاده از تجربیات و سیاستهای مزبور ، دارای اهمیت میباشد.

 

هدف :

   تشکیل هیئت ملی علوم و تکنولوژی در دولت سنگاپور در سال 1991 یک رویداد مهم در سیاستها و در اجرای تدابیر آگاهانه دولت سنگاپور مبتنی بر پیشبرد توسعه علوم و تکنولوژی (S&T) محسوب می‌گردد .

    این هیئت با در اختیار داشتن بودجه قابل توجهی در امر R&D که در بین سالهای
2000-1991 از 757 میلیون دلار به 3 میلیارد دلار افزایش یافته است و به موجب تلاشهای صورت گرفته به پیشرفت‌های بسیاری دست یافته است .

    ساختار اساسی تولید در سنگاپور ، جای زنجیرة ارزش کالا و قیمت (Value-chain) را به تکنولوژی بالا و کالاهای دانش بر ، داده است . تمامی تلاشهای صورت گرفته در هیئت علوم و تکنولوژی (S&T) بر پایه یک سیستم پیشرفته و جامع آموزشی است که موجب ارتقاء تدریجی مهارتهای نیروی کار این کشور شده است .

    تمامی اهداف فوق که نظام اجرائی و توسعه‌ای براساس دانش محوری بنا شده است عامل انتقال سنگاپور به مرحله پیشرفته توسعه اقتصادی مبتنی بر دانش محسوب می‌گردد .

    هدف از این تحقیق ، ترسیم و بیان سهم پیشرفت سنگاپور در نظام KEB و تجزیه و تحلیل چگونگی دخیل بودن این توسعه ها در رقابتی شدن اقتصاد سنگاپور است .

    یافته‌های درج شده در این مقاله ، این امکان را به ما میدهد که با شناسائی شکافهای موجود در فضاهای مهم استراتژیکی ، بتوان به جایگاه بهتری ارتقاء نمود .

اقتصاد مبتنی بر دانش Knowledge-Based  Economy

    بطور کل هیچ تعریف معتبری از اینکه KBE واقعاً چیست ، در کتب بین‌المللی و استانداردهای جهانی به میان نیامده است . اما از سوی دیگر ، این اتفاق نظر وجود دارد که KBE مشمول توانائیهای پایدار و مداوم در ابداع و نوآوری از طریق دستیابی ، پردازش و تحلیل، استفاده و خلق و ایجاد دانش است .

    APEC* ویژگیهای کلیدی KBE را در ذیل بطور خلاصه ارائه میدهد :

    « یک اقتصاد مبتنی بر دانش‌ـ به اقتصادی اطلاق می‌شود که در آن تولید ، توزیع و بکارگیری دانش و اطلاعات ، محرک‌ها و یا به عبارتی هدایت کننده‌های اصلی رشد ، ثروت‌زائی و اشتغال در کلیه صنایع محسوب می‌شوند . »

    با این تعریف از KBE باز و یا روشن کردن دو دیدگاه زیر که به شناسائی آنها جهت نقشه‌برداری از KBE سنگاپور نیاز است ، ضروری بنظر می‌آید .

    اول اینکه ، ما باید ، به درک و فهم واژه‌های « تولید ، توزیع و بکارگیری دانش و اطلاعات » بپردازیم .

    با درک و فهم واژه‌های فوق می‌توانیم به یک نگرش نظامند و یا سیستماتیک از قابلیت و توانائیهای KBE سنگاپور دست یابیم .

    دوم آنکه ، می‌بایست به ارزیابی و یا تکمیل کمیت کارکردهای دانش و اطلاعات که برای اقتصاد مفید هستند پرداخت ، زیرا این فعالیتها ، « هدایت کنندگان اصلی رشد ، ثروت زائی و اشتغال در کلیه صنایع محسوب می‌شوند . »

    با حصول پیشرفت و توسعه ، اقتصاد سنگاپور دیگر بر انباشتگی سرمایه و نیروی کار ، به عنوان عامل تداوم رشد اقتصادی ، دیگر تکیه نمی‌کند .

    سنگاپور ملزم به پیشرفت و توسعه در KBE که همان عامل رشد ناشی از تولید ، توزیع و بکارگیری دانش و اطلاعات است .

شماتیکی از قابلیت‌های KBE

 

‌‌ ابداع و کسب دانش ( Knowledge Creation and Acquistion )

    تولید دانش و یا به عبارتی ایجاد آن ، هدایت کننده و یا محرک اصلی رشد KBE محسوب می‌شود . ابداع و کسب دانش راههای جدید افزایش کارآئی در تولید کالاها و ارائه خدمات را فراهم می‌سازند .

    کشورهای پیشرفته منشأ اصلی ابداع و یا ایجاد دانش محسوب می‌شوند . مسیر دیگری که کشورهای کمتر توسعه یافته مورد استفاده قرار می‌دادند ، مستلزم کسب و یا دریافت دانش بیشتری از کشورهای پیشرفته است .

    کشور سنگاپور در حال حاضر بر انتقال دانش از طریق جذب شرکتهای بزرگ چند ملیتی (MNCs)* و استعدادهای خارجی تأکید دارد . اما با تأکید بر علوم و تکنولوژی از سال 1990 این کشور ، اقدام به کسب یک قابلیت نظام مند در امر دانش و نوآوری نموده است .

    از این رو توجه به ابداع دانش و کسب قابلیتها و توانائیهائی جهت سنجش و ارزیابی بسط و توسعه پایه دانش در سنگاپور ، امری ضروری به نظر می‌آید .

-‌‌ انتشار دانش (Knowledge  Dissemination)

    سود و منابع عاید از یک پایگاه قوی دانش ، و گسترش پخش و انتشار شبکه‌ای آن ، زمانی تحقق می‌یابند که نیروهای کار از آنها ، در تولید کالاها و ارائه خدمات استفاده نمایند .

    جریان متداوم پیشرفت‌های تکنولوژیکی در یک نظام KBE پیشرفته ، موجب واردساختن فشار بیشتر بر چرخه تولید و تسریع در انتخاب خاص سرمایه‌های انسانی و ریزش نیروهای انسانی زائد شده ، که این عوامل خود سبب کاربرد و یا استفاده حتی بحرانی‌تر از دانش می‌شوند .

    منافع اقتصادی حاصل از بکار بستن دانش ، بازخوری را برای جامعه تولیدکننده دانش فراهم آورده و دور جدیدی از ابداع و نوآوری و جذب آن را هدایت می‌کند .

 

چشم اندازی از قابلیت‌های KBE در سنگاپور

    جهت بررسی دورنمائی از هر چهار قابلیت KBE ، سه شاخص پراکسی PROXY انتخاب شده است . از آنجا که برای هر یک از قابلیت ها ، یک گروه از شاخص‌ها وجود دارد که ممکن است برای قابلیت های مختلط یا چندگانه کاربرد داشته باشند ، انتخاب سه شاخص برای هر قابلیت ، ضرورت می‌یابد .

    ( مقایسه ها توسط کشورهای OECD و NIE جهت سنجش مرحلة توسعه KBE سنگاپور صورت گرفته است . )

    پارامترهای انتخابی شاخص ها در ذیل بطور خلاصه ارائه شده است :

 

جدول (1)

 

 

نکته :

(a  حق اختراعات سنگاپور در ایالات متحده به ثبت رسیده است .

    شامل :

(I انتقال تکنولوژی ها ( از طریق اختراعات ثبت شده و آشکار ساختن چگونگی آن )

                  (II انتقال و صدور ] فروش لیسانس و حق ثبت اختراعات ( امتیاز فروش ) [ ، نامهای تجاری

               (III خدمات با یک مضمون تکنیکی ، شامل مطالعات تکنیکی و مهندسی ، همچنین کمک‌های فنی

     مهندسی و فنی را تحت KIBS طبقه می‌کند .

   مدیریت نوآوری

    دانشگران : مدیران و کارگزاران ارشد دولتی ، کارگران متخصص و حرفه‌ای تحت بررسی قرار
    می‌دهد .

 

ایجاد دانش Knowledge Creation

    در طی ده سال گذشته کشور سنگاپور پیشرفت‌های چشمگیری در زمینه ایجاد یک پایگاه قویتر جهت ایجاد و ابداع دانش و اطلاعات داشته است . با توجه به کوچک بودن اقتصاد و جمعیت این کشور ، سطح هزینه‌های صرف شده جهت تحقیقات و توسعه و محققان در سنگاپور ، به سطح هزینه‌های ذکر شده در اقتصادهای پیشرفته KBE تقریباً نزدیک می‌باشد ، اما هنوز یک شکاف قابل توجه بین نتایج حاصل از تحقیقات و توسعه R&D در سنگاپور ، و اقتصادهای پیشرفته‌تر KBE وجود دارد در بین سالهای 2000-1990 هزینه‌های R&D سنگاپور که بخشی یا درصدی از GDP این کشور را به خود اختصاص میدهد ، با یک رشد پیوسته از 0.9% به 1.9% فزونی یافت .

    این رشد نشانگر پیشرفت قابل توجه سنگاپور در عرصه ایجاد و ابداع یک پایگاه قوی R&D است . نمودار (1) نیز گویای آنست که این سطح از هزینه R&D قابل رقابت با تایوان و کانادا است . اما هنوز با کشورهای امریکا ، ژاپن و کره جنوبی فاصله داشته و عقب تر است .

    نمودار (2) نشان دهنده تعداد محققان در هر هزار نفر از جمعیت موجود در گروه برگزیده از میان کشورهای مختلف است ، رقم 4.8 سنگاپور بسیار بالاتر از رقم کره بوده و قابل قیاس با آمریکا ، کانادا و همچنین تایوان می‌باشد .

    در طی دهه گذشته ، ثبت اختراعات در سنگاپور ، دارای پیشرفت چشمگیری بوده است ، بطوریکه بین سالهای 2001-1990 ، تعداد اختراعات ثبت شده سنگاپور در امریکا از 25 به 304 افزایش یافت .

    در حال حاضر ، عملکرد سنگاپور در این زمینه هنوز به حد استانداردهای بین‌المللی نرسیده است ، سنگاپور در سال 2001 در ازای یک میلیون جمعت ، 74 اختراع جدید را در ایالات متحده به ثبت رسانید . این در حالی است که کشورهای کانادا و تایوان به ترتیب 131 و 294 اختراع را به ثبت رسانیده بودند . در نمودار 3 آمریکا در رأس کشورها در این پارامتر ارزیابی است .

کسب دانش Knowledge Acquisition

    مشخصه KBE سنگاپور ، قابلیت بالای کسب دانش است ، این قابلیت بالا حاصل خط مشی صنعتی سنگاپور در جذب MNCs ، بازبودن محیط تجاری ، بازرگانی و همچنین وجود فراساختار مطلوب ICT است . براساس روند کنونی کسب دانش در این کشور ، می‌توان گفت رشد کسب دانش همچنان ادامه خواهد داشت و چنین روندی ، حداقل در یک دوره میان مدت منشأ دانش نوین خواهد بود .

    همانطور که در نمودار 4 نشان داده شده است ، در طول سالهای گذشته ، واردات BOP^* تکنولوژی سنگاپور ، بطور مداوم فزونی یافته است ، بطوریکه در این کشور واردات کل در سال 1995 از 1.8% به 3.3% در سال 2000 افزایش یافت .

    واردات کل در سال 2000 ، چندین مرتبه بالاتر از سطح میانگین 1.2% در کشورهای OECD این سطح بالای واردات منعکس کننده اهمیت دانش کسب شده برای اقتصاد مبتنی بر دانش است .

    یکی دیگر از ارتقاء و توسعه نظام KBE ، تأسیس و ازدیاد دفاتر ایجاد دانش است .

    همانطور که در نمودار 5 دیده می‌شود سنگاپور به عنوان یک مرکز فعالیت برای کمپانیها و بنگاههای علم و فن متشکل از ستادها و دفاتر منطقه‌ای ، دارای یک رشد و افزایش چشمگیری بوده است.

    تعداد چنین تشکل‌هائی در سال 1990 بطور سریع از 19 به 274 شرکت و مرکز ستادی در سال 2000 افزایش یافت . این امر موجب ارتقاء قابلیت جذب دانش در سنگاپور می‌شود .

    زیرا چنین کمپانیهائی به بهترین وجه ممکن تکنولوژیهای جدید را از سرتاسر جهان به کشور سنگاپور وارد می‌نمایند .

بخش خدمات اقتصادی مبتنی بر دانش (Kowledge Intensive Business Services) KIBS

    KIBS در سنگاپور در سال 1990 دارای یک رشد سریع 1.1 بیلیون دلار آمریکا به 4.7 بیلیون دلار آمریکا در سال 2000 بوده است . ( نمودار 6 )

    شرکتهای KIBS معروف نظیر Reuters | KPMG| Mckinsey ، در طی سالهای اخیر حضور بیشتری در سنگاپور داشته‌اند . مؤسسات اقتصادی بومی ، نیز از KIBS  بیشتری استفاده می‌کنند که این امر موجب انتشار سریعتر و گسترده‌تر تجربیات جهانی در زمینه نوآوری در اقتصاد می‌شود .

انتشار دانش Knowledge Dissemination

    با توجه به تأکید کشور بر زیرساخت ICT و آموزش آن ، سنگاپور در زمینه ارتقاء قابلیت انتشار دانش از پیشرفت چشمگیری برخوردار بوده است . اما این کشور تا رسیدن به یک سطح استاندارد جهانی هنوز فاصله دارد .

    در این مورد دو موضوع کلیدی ، می‌بایست مورد بررسی قرار گیرد . اول آنکه ، ارتقاء سطح آموزش در این کشور در طی یک دوره بلندمدت صورت خواهد گرفت و تنها در کنار تغییرات جمعیت و سرمایه‌های انسانی میسر خواهد بود . دوم آنکه ، با وجود کاهش هزینه‌های ICT ، بویژه پس از آزادسازی بخش Telecommanication در ماه آوریل 2000 ، اما این هزینه‌ها هنوز نسبت به استانداردهای بین‌المللی در سطح بالائی قرار دارد . این امر در فرصت‌های بعدی آن کشور ، جهت افزایش کارآئی در بخش ICT دخیل خواهد بود .

    نمودار (7) نشاندهنده قیاس وضعیت و میزان درصد هزینه‌های ICT از GDP در کشورهای مطرح و سنگاپور می‌باشد . نمودار فوق بیان می‌کند که سنگاپور در سال 2000 ، 8.8% و در سال 1999 8.4% از میزان GDP را صرف ICT نموده ، بطوریکه این میزان 0.8% بالاتر از ژاپن و 0.9% بالاتر از آمریکا بوده است .

    نتیجه حاصل از تأکید و مهم شمردن ICT در طی سالهای گذشته ، آن است که سنگاپور ، بعنوان یکی از بهترین زیرساختارهای ICT در سرتاسر جهان درآمده است و گزارشات رقابت جهانی و همچنین کتاب مرجع سالیانه رقابت جهانی (World Competitiveness) ، نیز همگی گویای (Global Competitiveness Report) این مطالب می‌باشند .

    نمودار (8) نمایانگر میزان هزینه‌های صرف شده جهت ICT در سنگاپور در مقایسه با هزینه‌های مشابه در ایالات متحده ، 30% بالاتر است . بررسیهای صورت گرفته توسط

 

 

-         در طی سالهای گذشته ، سهم نیروی کار سنگاپور بطور پیوسته و مداوم از 51% در سال 1990 به 63% در سال 1999 و 66% در سال 2001 فزونی یافت . همانگونه که در نمودار (9) مشاهده می‌شود ، سنگاپور با سهم نیروی کار با مدرک حداقل دیپلم به میزان 70% کل نیروی کار خود ، بسیار نزدیک به ظرفیت و سهم این پارامتر در کشورهای OECD است .

 

کاربرد دانش Knowledge Application

    در زمینه بکارگیری دانش ، پیشرفت سنگاپور در مقایسه با KBES پیشرفته ، هنوز در سطح پایین تری قرار دارد . کارآفرینی ، ابتدائی ترین موضوع در قابلیت های استفاده از دانش در سنگاپور بشمار می‌رود و بهبود آن مستلزم تلاشهای بسیاری است . این کشور هنوز به بهینه‌سازی آموزش دوره‌های میانی ادامه می‌دهد .

    سهم نیروی کار با تحصیلات دانشگاهی در سنگاپور ، طی چند سال گذشته دارای یک رشد متداوم بوده است ، طبق این روند افزایش تعداد این افراد در سال 1992 از 6.2% به 15% در سال 1999 و 17% در سال 2001 فزونی یافته است .

    با این وجود ، این کشور هنوز در این زمینه ، با کشورهای پیشرفته نظیر ایالات متحده و ژاپن ، دارای اختلاف فاحش می‌باشد .

 

نمودار (10) ، درصد نیروهای کاری با تحصیلات دانشگاهی نسبت به کل نیروی کار

    نمودار (11) در ذیل نشان میدهد که نیروهای کاری آگاه و تحصیل کرده ، 36% از نیروی کار سنگاپور را تشکیل میدهد که در این خصوص آمریکا ، 47% ، ژاپن 36% ، و کره 18% این آمار را شامل می‌شود .

    با این مقیاس ، سنگاپور رقابت پذیری مناسبی در رابطه با نظامهای توسعه‌ای و اقتصادی کشورهای پیشرفته ( در این شاخص ) دارد .

 

سهم اقتصادی KBE سنگاپور

    با یک نگاه به ارزش افزوده صنایع مبتنی بر دانش (KBIS) می‌توان میزان KBE سنگاپور را تخمین زد . در ضمن بررسیهای بعمل آمده معلوم گردید که سهم GDP از KBIS در بین سالهای 2001-1983 از 49% به 57% افزایش یافته است .

    در بخش تولید ، به منظور ارتقاء و توسعه نظام اقتصادی ، مهمترین اقدام ، تغییر ماهیت صنایع از زنجیره ارزش سوق به دانش محوری و ارتقاء تکنولوژی و جابجائی با تکنولوژیهای نو ، می‌باشد .

    این امر ، این امکان را برای نظام اقتصادی فراهم می‌آورد که حتی با کاهش نیروی کار و سرمایه ، توسعه اقتصادی به رشد خود ادامه دهد .

    پروفایل تکنولوژی سنگاپور بر پایه تولید ، که بازتابی از ترکیب صادرات کالاهای تولیدی می‌باشد ، در بین سالهای 2000-1980 دارای یک انتقال سریع تکنولوژیکی بوده است . سهم صادرات ارتقاء و سهم صادرات تکنولوژیهای پیشرفته در سال 1980 از 38% کل صادرات به 84% در سال 2000 افزایش یافت .

    رشد میانگین بهره‌وری تولید ، از 5.5% در سال در طی سالهای 90-1986 به 7.2% در طی سالهای 95-1991 سیر صعودی داشته است .

    رشد بالای بهره‌وری در بین سالهای 2000-1996 در یک میانگین 7.8% در سال ثابت مانده بود . این امر را می‌توان به بالاتر رفتن سطح سرمایه گذاری و بهره‌وری کل در هنگامیکه پایه تولید بسوی تکنولوژی های پیشرفته ، بیشتر سوق داده می‌شد ، مرتبط دانست .

    برخی از صنایع سنگاپور ، در پی پروسه بهسازی ساختار تولید ، کاملاً ویژگی تخصصی به خود گرفتند .

    به عنوان مثال سهم 18% صنایع الکترونیک این کشور از ارزش افزوده تولید در سال 1983 به 48% در سال 2000 ارتقاء یافت .

    اما ، این امر اقتصاد سنگاپور را نسبت به نوسانات دوره‌ای بخشی ، آسیب پذیر نمود .

    جهت قویترکردن اقتصاد ، پرورش قطب‌های جدید تولید ضروری بنظر می‌آید ، کمیته مطالعات اقتصادی (ERC) با ایجاد کمیته فرعی ، فعالیتهائی با ارزش افزوده بالا را در زمینه فتونیک ، نانوتکنولوژی ، تهویه مشتقات و آلترناتیوهای مناسب سوخت و مواد نو حوزه‌هائی هستند که سنگاپور می‌بایست به سوی آنها انتقال داده شود .

    این حوزه‌ها ، سنگاپور را مستلزم گسترش و عمیق تر نمودن و ریشه‌ای کردن توانائیها ، دانائیها و قابلیت‌هائی با محوریت دانش ، می‌کند .

    در بخش‌های خدماتی (ERC) کمیته مطالعات اقتصادی توانسته است ، ICT ، خدمات آموزشی ، پزشکی ، توریسم ، مالی ، بازرگانی و لژستیکی ، همچنین خدمات تخصصی حرفه‌ای را به عنوان بخش‌هائی با پتانسیل رشد مشخص نماید .

    هم اکنون این بخش‌ها 24% از GDP را شامل می‌شوند . سهم بخش‌های مذکور از GDP ، در صورت نائل‌آمدن کمیته به هدف خود که همان رشد ارزش افزوده از 7.3% تا 8.7% در سال است ، از 29% به 32% در سال 2012 خواهد رسید .

    کیفیت خدمات بخش‌های نامبرده در حد زیادی به مهارت‌ها و دانش و اطلاعات نیروی کار بستگی دارد . ارتقاء قابلیت توانائی و دانائی سنگاپور ، رمز موفقیت آتی چنین مولدهای جدید رشد ، پدیدار گشته است .

    جهت تحلیل چگونگی افزایش و انتقال به KBIS که عملکرد اقتصادی را تحت تأثیر خود قرار داده است ، از جداول input و output بهره می‌گیریم :

    ضریب افزایش ارزش افزوده (VA)*  یک بخش نمایانگر میزان ارزش افزوده حاصل شده بطور مستقیم و غیرمستقیم ( مانند یک کالای واسطه‌ای در صنعت دیگر ) از فروش یک واحد تولید صنعت نسبت به تقاضاهای نهائی است .

    مزیت افزایش تولید ، بطور مستقیم و غیرمستقیم منعکس کننده تولید مناسب و لازم جهت موفقیت یک واحد فروش نسبت به تقاضای نهائی است .

    نسبت ضریب افزایش ارزش افزوده به ضریب افزایش تولید ، در یک مقیاس جامع و کلی ، بهره‌وری بوده که برای هریک از بخش ها محسوب می‌شود .

    با این نسبت می‌توان سهم تولید را که مرتبط با ارزش افزوده حاصله و هم چنین القاء شده از بخش می‌باشد ، مورد سنجش و یا ارزیابی قرار داد .

    جهت روشن ساختن این مطلب ، می‌توان KBIS سنگاپور را با یک مقیاس میانگین بهره‌وری با میزان 0.43 در سال 1990 ، مورد بررسی قرار داد .

    این بدین معناست که هر واحد از محصول output نهائی تولید شده توسط KBIS ، در کل اقتصاد ، ارزش افزوده 0.43 را ایجاد می‌کند .

    میانگین ضریب های افزایش جهت KBIS و غیر آن در جدول ذیل (2) نشان داده شده‌اند .

 

جدول (2) – ضریب افزایش تولید و بهره‌وری در سنگاپور

 

KBIS در مقایسه با Non-KBIS از بهره‌وری بیشتری برخوردارند ، از این گذشته ، هرچند که بهره‌وری در هر دو بخش ها در طی سالهای 1995-1990 افزایش یافته بود ، اما شکاف بهره‌وری در طول این دوران ، گسترده تر شده بود .

    از آنجا که این مقایسه قطعی نیست ، می‌توان گفت اولین و اصلی‌ترین مزیت KBIS ، دستیابی بیشتر به تکنولوژی ها و افزایش دانش جدید می‌باشد .

    انتظار می‌رود که این شکاف و رشد بهره‌وری KBIS و Non-KBIS در سالهای آتی ، بموجب تحولات ITC افزایش یافته است .

براساس مطالعات بانک جهانی ، عمده تغییرات ناشی از حضور ITC بدین شرح است :

(I ایجاد طبقه‌بندیهای محصول با اقتصادهای شبکه‌ای و هزینه نهائی کمتر در ارائه ، این نمونه کلاسیک ، کاربرد نرم‌افزاری است که با استفاده بیشتر مردم از آن ( اقتصادهای شبکه‌ای) مطلوبیت و انتقال آن افزایش یافته و از هزینه کمی جهت توزیع و یا انتشار این موضوع ، قابلیت بقای اقتصادی شرکتهائی نظیر مایکروسافت را جهت تثبیت و گسترده کردن سهم بازار فراهم آورده ، موجب کاهش هزینه‌های واحد و افزایش سود می‌شود .

(II ادغام سیستمهای اطلاعات موجود

    این امر ، موجب بهینه‌سازی و انعطاف در زنجیره‌های افقی و عمودی عرضه ، هم در داخل مؤسسه تولیدی و هم در تمام بخش‌های دیگر کمپانی‌ها می‌شود و نتیجه آن تقلیل قابل توجه هزینه‌ها است که در کمپانیهای خودروسازی Detroit صورت گرفت .

(III سفارش انبوه کالاها و خدمات

    هم اکنون این امر ، با واسطه‌های اطلاعاتی مجزا و انفعالی (Interactive  Data Interfaces) و ارتقاء قابلیت‌های اطلاعاتی مربوط به پتانسیلهای درونی ، قابل دستیابی می‌باشد . بویژه آنکه توانائی سفارشی کردن هر نوع خدمات در یک مقیاس بزرگ دارای یک استعداد بالقوه در احیاء رشد بهره‌وری آن خدمات است . این خدمات منافع اقتصادی را از سرمایه‌گذاری در سیستم‌های ICT جهت مشتری‌های وابسته به مدیریت ، بازار و خدمات کسب می‌نمایند .

    از این رو رشد بهره‌وری در بخش خدمات می‌تواند از یک ترقی در تشدید کاری سرمایه* حاصل شود .

رقابت پذیری KBE سنگاپور

    این بخش به ارزیابی رقابت پذیری قابلیت‌های KBE سنگاپور در سطح بین‌المللی می‌پردازد. در جدول (3) شاخص‌های مورد استفاده جهت معیار و پارامترهای KBE سنگاپور با کشورهای OECD بطور خلاصه و اجمالی قید شده‌اند .

جدول (3) ، شاخص‌های بکار برده شده جهت سنجش رقابت‌پذیری KBE

 

جدول ذیل ، مقایسه و بیانگر ساختار کل KBE سنگاپور نسبت به OECD و امریکا است .

جدول ( 4  ) ، شاخص‌های مرکب دانش محور در کشورهای منتخب در سال 2000

نمودار ذیل نیز بیانگر این تفاوتها است .

 

    سنگاپور با یک شاخص 1.03% ایجاد دانش ، با میانگین OECD برابری می‌کند . در بین کشورهای OECD ، تنها یک تعدادی از کشورها نظیر ایالات متحده ، ژاپن و سوئد ، الگوئی از خلاقیت و نوآوری و موفقیت در KB محسوب می‌شوند . عمده کشورهائی مانند سنگاپور ، در حال توسعه و گسترش R&D ها و مراکز رشد در جهت تجاری کردن دانش هستند .

    کشور سنگاپور جهت ارتقاء KBE ، بیشتر از همه ، به قدرت کسب دانش متکی است . شاخص 1.49 کسب دانش در این کشور ، در مقایسه با کشورهای OECD ، پس از ایرلند ، مقام دوم را دارد . ایرلند و سنگاپور تاکنون قادر به جذب بیشترین تکنولوژی خارجی بوده‌اند و این امر از حضور گسترده MNCs در این نظام اقتصادی ناشی می‌شود .

    ایالات متحده و ژاپن ، از آنجا که به عنوان تولیدکنندگان بزرگ دانش در جهان محسوب می‌شوند ، دارای شاخص پایینی از کسب دانش می‌باشند . از این رو ، وابستگی آنها به منابع خارجی دانش کم می‌باشد .

    سنگاپور در مقام مقایسه با انتشار دانش از دیگر کشورهای OECD از یک رتبه‌بندی شاخص 1.05 (Index  Ranking) برخوردار است .

    این کشور ، همچنین نسبت به دیگر کشورهای توسعه یافته ، از یک سیاست متکی بر زیرساختار ICT قویتری برخوردار است .

    با توجه به شاخص 0.93 کاربرد دانش ، می‌توان گفت که سنگاپور با کشورهای OECD تقریباً برابری می‌کند . عمدتاً پیشرفت این کشور در زمینه آموزش بوده است . که هم اکنون نیز با استانداردهای اولیه جهان ، منطبق می‌باشد ، اما با این وجود ، کارآفرینی در این کشور هنوز در سطح پایینی قرار دارد .

نظام KBE سنگاپور در آتی :

    KBE سنگاپور عموماً قابل رقابت با کشورهای OECD است . اما این کشور عمدتاً برکسب دانش به عنوان منشاء مزیت رقابتی و هدایت کننده KBE ، متکی است .

    پیشرفت سنگاپور مستلزم سیاست گذاریهای ملی این کشور مبنی بر پرورش یک KBE گسترده‌تر جهت ثبات بخشیدن به رشد اقتصادی است .

    بویژه آنکه ، نقشه‌برداری از KBE در سنگاپور سه حوزه ویژه را که به سیاست‌های جدی‌تر نیاز دارند ، مشخص می‌کند .

(I سیستم نوآوری ملی

    کیفیت و نوع سیستم نوآوری سنگاپور مشخص کننده آن است که آیا این کشور می‌تواند بهترین استفاده را از منابع تخصیص یافته جهت R&D  نماید یا خیر .

    آژانس علوم ، تکنولوژی و تحقیقات (A*STAR) به ارتباطات بین بخش عمومی R&D و توسعه صنعت ، همچنین ترویج و ترقی خلاقیت ، تملک و بهره‌کشی از سرمایه‌های فکری و مؤسسات تحقیقاتی قوت می‌بخشد .

    پیشرفت‌های اخیر حاصل شده ، شامل افزایش پروژه‌های R&D با همکاری صنعت و همچنین تأسیس Explat  Technology  Pte  LTD  ، که به مدیریت و تجاری کردن دارائیهای فکری ایجاد شده در مؤسسات تحقیقاتی می‌پردازد .

(II تجاری کردن دانش جدید

    جهت به حداکثر رسانیدن امر تجاری کردن دانش جدید سنگاپور ، می‌بایست اجرای کارآفرینی بیشتر و ایجاد مدلهای جدید بازرگانی و بکارگیری شرکتهای برخوردار از نوآوری ، فعالتر باشد .

    کمیته فرعی ERC در امر کارآفرینی و بین‌المللی کردن آن ، یک مجموعه‌ای جامع از ابتکارات را جهت رشد کارآفرینی پیشنهاد داده است .

    پیشنهادات اساسی این کمیته ، شامل مجازشمردن استفاده بیشتر از نوآوریها در سیستم آموزش ، جذب مدیران کارآفرین موفق جهانی به سنگاپور به عنوان هدایت کردن خردمند ، توسعه بازار سرمایه همچنین ایجاد یک محیط قانونی که آمادگی جذب تازه‌کاران بیشتری را داشته باشد .

(III آموزش و تعلیم نیروی کار

    پایه و اساس توسعه و پیشرفت KBE سنگاپور ، عامل ارتقاء سطح نیروی کار این کشور می‌باشد . این امر ، پارامتر اصلی در بهبود قابلیت دانش در این کشور نیز به حساب می‌آید .

    گروه کاری ERC یک طرح بزرگ را جهت افزایش قابلیت توسعه سنگاپور در زمینه سیستم آموزشی این کشور به عهده گرفته است .

    این امر مستلزم همکاری سه عنصر ، دانشگاهها ، بنگاهها و مراکز ایجاد دانش تخصصی می‌باشد . همچنین یک مرکز آموزش بازرگانی ، تجاری جهت ارتقاء شاغلین تأسیس شده است. علاوه بر این جذب MNCs در جهت آموزشهای منطقه‌ای براساس پتانسیل و قابلیت‌های هر منطقه ، می‌بایست صورت گیرد .

    با برخورداری از تسهیلات لازم ، توزیع دانش سازمانی و تکنولوژیکی در سطح گسترده‌تری صورت می‌پذیرد .

نتیجه :

    در طی سالهای اخیر ، اهمیت KBE برای اقتصاد سنگاپور ، بطور قابل توجهی افزایش یافت. بازار جهانی تولیدات و خدمات در هر روز ، با دانش بالاتر و تکنولوژی برتر مواجه خواهند شد و در طی این دوران است که اقتصاد سنگاپور به شکوفائی می‌رسد .

    ایجاد سرمایه و نیروی کار با آهنگی آهسته رشد کرده و برای رشد اقتصادی ، دیگر این عامل اهمیت چندانی ندارد .

    رمز دستیابی سنگاپور به یک رشد با ثبات اقتصادی ، توانائی این کشور در ایجاد ، کسب ، انتشار و کاربرد دانش از رأس نظام تا انتهائی ترین هرم تشکیلاتی جامعه ، بوده است . با بررسی ساختار KBE کنونی سنگاپور ، می‌توان گفت که تلاشهای بعدی می‌بایست در جهت ارتقاء سیستم نوآوری ملی ، قابلیت کارآفرینی و آموزشهای پویا صورت پذیرد .

    از آنجا که ایجاد نظام KBE براساس ملاحظات سیاسی و نگرشهای سیاسی منطبق نبوده و نقطه اشتراکی ندارد ، لذا طراحی و نقشه‌برداری از KBE ، این امکان را میسر می‌سازد تا به درک ارتباطات موجود بین تمامی عوامل دست اندرکار و پدیده‌های حاصل از KBE پی برده شده .

    تلاشهای بیشتر جهت شناسائی نیازها ، برای رشد اقتصادی و رقابت‌پذیری سنگاپور در درازمدت ضروری به نظر می‌آید .

    زیرا دولت و ملت سنگاپور در نظر دارند که سنگاپور در آسیا مقام اول و در دنیا در بین پنج مقام اول KBE باشد .

جدول الف ) صنایع مبنی بر دانش در سنگاپور

 

جدول ب ) مقایسه پارامترهای اقتصادی براساس دانش ودانائی درکشورهای‌مطرح‌دنیا

 

 

 

REFERENCES

 

 

-         APEC  Economic Committee (2000)| Towards Knowledge Based Economies in APEC| APEC Secretariat .

-         APEC  Economic Committee (2001)| The New Economy & APEC| APEC Secretariat .

-         Den Hertog | P.(2000)| “ Knowledge-Intensive Business Services as Co-Producers of Innovation “ | International Journal of Innovation Management  4(4)| pp. 491-528 .

-         Economic Development Board (1999)| Knowledge : The Way Forward| Industry 21 Seminar Proceedings . Singapore : Economic Development Board .

-         Economic &  Statistics Administration (2002)| Digital Economy 2002| US Department of Commerce .

-         EMF  Foundation (2002)| World Competitiveness Yearbook| Lausanne : International Institute for Management Development .

-         Huggins| Robert (2002)| World  Knowledge Competitiveness  Index 2002| Cardiff| Wales : Robert  Huggins Business & Economic Policy Press .

-         Infocomm Development Authority if Singapore (1999)| Key  Findings of ICT  Usage  Survery  1999  on  the  ICT  Adoption  by  Businesses in  Singapore .

-         J.Steven  Landefeld| Barbara  M.Fraumeni  (2000)| Measuring  the  New  Economy| Bureau  of  Economic Analysis .

-         National  Science  &  Technology  Board (1996)| National  Science  &  Technology  Plan  - Towards  2000 &  Beyond|  Singapore : National  Science  &  Technology  Board .

-         OECD  (2000| 2001)| Science| Technology &  Industry  Outlook| Paris : OECD .

-         OECD (2001) | Science| Technology & Industry  Scoreboard|  Paris : OECD .

-         OECD (2001) | The New Economy : Beyond the Hype| Paris : OECD .

-         OECD-EUROSTAT (1997)| OECD-EUROSTAT (1997)| Proposed Guidelines for Collecting  &  Interpreting Technological  Innovation  Data| Paris : OECD .

-         Robert D. Atkinson | Paul D.Gottlieb (2001)| The  Metropolitan  New  Economy  Index| Progressive  Policy  Institute .

-         Robert D. Atkinson | Rick Coduri (2002)| The  2002 State New Economy  Index| Progressive  Policy  Institute .

-         Sahid  Yusuf| Simon J. Everett (2002)| Can  East  Asia  Compete ? World Bank .

-         Shapiro| Carl  &  Hal  R. Varian (1999)| Information  Rules : A  Strategic  Guide To  The  Network  Economy|  Harvard  Business School  Press .

-         Toh  Mum  Heng| Low| Linda (1994)| Input-Output  Tables 1988 :  Models  &  Applications| Department  of  Statistics .

-         Toh  Mum  Heng (2000)| The Development of Singapore as a Knowledge Based  Economy : Size  of  KBE  &  its Economic  Impact|  Faculty  of  Business Administration| National University of Singapore .

-         Wong  Poh  Kam| He  Zi-Lin (2002)| Determinants  of  KIBS  Innovation :  The  Impacts of Client  Linkages &  Strategic Orientations| working  paper| Centre  for  Enterpreneurship| National University  of  Singapore .

-         Wong  Poh Kam| Foo  Maw  Der| Wong| Finna (2001)| Global  Enterpreneurship Monitor : Singapore  Country  Report 2000|  Singapore : Centre for Management of  Innovation &  Technology  Management| Vol  22|Nos. 5/6 .

-         World  Bank (1998/99)| World  Development  Report-Knowledge  for  Development | New York : Oxford University Press .

-         World  Economic  Forum (2002)| The Global  Competitiveness  Report| Geneva : World Economic  Forum .